W tym czasie wspomnień osób, które od nas odeszły my chcielibyśmy przywołać pamięć o bardzo ważnym miejscu w historii Lwowa i kresów, a mianowicie o Cmentarzu Orląt Lwowskich ✝️
Jest on miejscem spoczynku młodych, często jedynie kilkunastoletnich Polaków, którzy zginęli podczas walk o Lwów z Ukraińcami pod koniec I wojny światowej. Wydarzenia te miały miejsce w listopadzie 1918 roku, kiedy to miasto zostało zajęte przez Ukraińców po opuszczeniu go przez Austriaków. Odważna postawa polskiej młodzieży doprowadziła do zwycięstwa i przyłączenia Lwowa do odradzającej się po rozbiorach Polski 🇵🇱
Niestety w wyniku walk zginęło blisko 3000 osób. Początkowo grzebano ich na prowizorycznych cmentarzach, ale już od 1919 roku zaczęto szczątki poległych zaczęto przenosić na specjalnie do tego wydzielony obszar. W 1921 roku rozpisano konkurs na mauzoleum obrońców Lwowa, który wygrał Rudolf Indruch - uczestnik walk o miasto. Na tej podstawie w latach dwudziestych wzniesiono obszerny kompleks cmentarny w stylistyce art déco 🏛️
Po II wojnie światowej rozpoczął się proces dewastacji cmentarza. Działaniem władz sowieckich w latach siedemdziesiątych zniszczono nawet część istniejących na nim obiektów i stratowano groby. Dopiero od końca lat osiemdziesiątych rozpoczął się żmudny proces przywracania mu dawnej świetności 🏗️
Cmentarz Orląt Lwowskich jest częścią Cmentarza Łyczakowskiego - najstarszej nekropolii we Lwowie. Jej początki sięgają 1786 roku, kiedy to cesarz Józef II nakazał przeniesienie miejsc pochówków poza miasto. W ciągu wielu lat pochowano na niej ok. 400 000 osób, a wśród nich ogromną liczbę wybitnych przedstawicieli polskiej kultury, sztuki, wojskości, nauki ⛪
Powodzenie!
Niepowodzenie!