Ty nie możesz przyjść do muzeum, muzeum przyjdzie do Ciebie, odc. 8

Z cyklu: „Ty nie możesz przyjść do muzeum, muzeum przyjdzie do Ciebie”, odc. 8

Non omnis moriar

 

Dzisiaj, w 15. rocznicę śmierci Jana Pawła II, fragment „Tryptyku rzymskiego”, w którym papież-poeta medytuje nad tajemnicami słowa i obrazu, Pisma świętego i fresków Kaplicy Sykstyńskiej. Warte podkreślenia jest to, że w tym poetyckim wykładzie wiary chrześcijańskiej przewija się myśl „pogańskiego” poety Horacego: „non omnis moriar” − w myśli tej Jan Paweł II odnajduje również chrześcijański sens.

 

Spełnienie − Apocalipsis

 

Kres jest tak niewidzialny, jak początek.

Wszechświat wyłonił się ze Słowa i do Słowa też powraca.

W samym centrum Sykstyny artysta ten

niewidzialny kres wyraził w widzialnym dramacie Sądu −

I ten niewidzialny kres stał się widzialny

jakby szczyt przejrzystości:

omnia nuda et aperta ante oculis Eius!

Słowa zapisane u Mateusza,

tutaj zamienione w malarską wizję:

„Pójdźcie błogosławieni… idźcie przeklęci”…

I tak przechodzą pokolenia −

Nadzy przychodzą na świat i nadzy wracają do ziemi,

z której zostali wzięci.

„Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”.

To co było kształtne w bezkształtne.

To co było żywe − oto teraz martwe.

To co było piękne − oto teraz brzydota spustoszenia.

A przecież nie cały umieram,

to co we mnie niezniszczalne trwa!

 

Słowo zilustrowaliśmy obrazem „Sąd Ostateczny” (ok. 1500 rok, część nastawy ołtarzowej) z naszej wystawy „Sztuka Śląska od XV do XVIII wieku”.

Start typing and press Enter to search