Kontynuując nasz cykl związany z alfabetem kresowym chcielibyśmy Wam dziś przy literce "H" zaprezentować słowo Huculszczyzna 🔠
Huculszczyzna to obszar położony w dawnym województwie stanisławowskim, nad rzekami Prut i Czeremosz, w Karpatach Wschodnich. Od czasów Kazimierza Wielkiego do 1945 roku znajdował się w granicach Rzeczypospolitej. Obecnie to tereny zachodniej Ukrainy 🗺️
Sama nazwa Huculszczyzny odnosi się do tamtejszych górali pochodzenia ruskiego i wołoskiego. Co ciekawe, według niektórych badaczy słowo "Hucuł" oznacza opryszka, albo wędrowca lub nomadę 🏔️
Tereny Huculszczyzny charakteryzowały się urzekającym krajobrazem i niezwykłym bogactwem kulturowym – było to miejsce styku, ale i przyjaźni między różnymi narodowościami. Nic więc dziwnego, że Huculi słynęli z głębokiego przywiązania do natury, co odzwierciedlało się w ich fantastycznych wyrobach ceramicznych, czy też drewnianych. Naczynia i narzędzia pokryte są motywami roślinnymi i zwierzęcymi, zaś kolorystyka utrzymana jest w przyjemnych brązach, żółciach, zieleniach i indygo czyli w tych barwach, które w naturze występują najczęściej 👨🎨
W naszej placówce przechowujemy różne elementy huculskiego dziedzictwa. Wśród nich jest np. obraz „Hucułka” Juliusza Zubera, jeden z efektów fascynacji huculską kulturą artystów Młodej Polski, którzy promowali ją w całej Rzeczpospolitej 🖼️
Innymi ciekawymi eksponatami są: czetura, kafel piecowy oraz płeskanka. Te ceramiczne wytwory charakteryzują się wyjątkowym wzornictwem, kolorystyką i techniką wykonania. Kontakt z nimi dobitnie ukazuje poziom huculskiego rzemiosła. A my możemy je przechowywać w naszej placówce dzięki uprzejmości panów Mieczysława i Marcina Sąsiadków z Opola, którzy przekazali nam je w depozyt 🏛️
Powodzenie!
Niepowodzenie!