Eksponat miesiąca Działu Bibliotecznego – „Urania propitia”

„Urania propitia” autorstwa Marii Cunitz została wydana w 1650 roku w Oleśnicy. Dzieło to przyczyniło się do upowszechnienia wiedzy o odkrytych przez Keplera prawach ruchu planet. Maria Cunitz poprawiła napisane przez Keplera „Tablice rudolfińskie” oraz znacznie uprościła zaproponowane przez niego schematy obliczeniowe.

„Urania propitia”, licząca 552 strony, została jednocześnie wydana w dwóch wersjach językowych − pierwsza część jest napisana po łacinie, druga po niemiecku. W „Uranii...” znajduje się też novum. Jest to pierwsze dzieło astronomiczne, które zawiera efemerydy faz Wenus.

Maria Cunitia (Cunitz) urodziła się 29 maja 1604 roku w Wołowie, była najstarszą córką Marii Schultz i dr. Henryka Cunitza ze Świdnicy. Otrzymała staranne wykształcenie, znała język grecki, łacinę, francuski, niemiecki, polski, włoski i hebrajski, interesowała się m.in. medycyną, matematyką, astronomią i historią. Z dachu swojego domu w Świdnicy obserwowała planety: Wenus i Jowisz.

Ze względu na jej dokonania zwano ją „Śląską Pallas” oraz „Drugą Hypatią”, a jej praca, „Urania propitia”, będąca udoskonaleniem "Tablic rudolfińskich" Keplera, przyniosła jej sławę europejską.

Maria Cunitia prowadziła kilkuletnią korespondencję z Janem Heweliuszem, a następnie z francuskim astronomem Ismailem Bouillaudem. Jej listy przechowywane są w Bibliotheque Nationale de France oraz w Bibliotheque de l'Observatoire w Paryżu. Znany jest też fakt jej korespondencji z Johannem Albrechtem Portnerem z Ratyzbony oraz z sekretarzem królowej Polski, Pierre’em Desnoyersem.